Portal 
Forum
Search
Community 
Forum Statistics
Forum Team
Calendar
Members
11-19-2025, 07:05 AM
(Allahü teâlânın sevdiklerini hatırlamak, rahmet etmesine sebep olur)
(hadis-i şerif)
Zira
“Dikkat edin! Size en hayırlınızı bildireyim mi?” diye sordu.
Ashâb-ı kirâm:
“–Evet bildiriniz ey Allah’ın Rasûlü!” dediler.
Peygamber (s.a.v) Efendimiz:
“–Sizin en hayırlılarınız, görüldükleri zaman Allah’ı hatırlatan kimselerdir!” buyurdu. (Ahmed, VI, 409; İbn-i Mâce, Zühd, 4; Beyhakî, Şuab, XIII, 445/10596)
Başka bir gün ashâb-ı kirâm:
“–Allah’ın velî kulları kimlerdir?” diye sorduklarında, Allah Rasûlü (s.a.v):
“Onlar, yüzlerine bakıldığında Allah Teâlâ’yı hatırlatan kimselerdir!” buyurdu. (Heysemî, X, 78; İbn-i Mâce, Zühd, 4)
--------------------
Günaydın! Sabahınız hayırlı olsun.
Sorduğunuz ifade, İslam literatüründe oldukça meşhurdur ve genellikle "Salihler anıldığı zaman rahmet iner" şeklinde bilinir. Bu sözün kaynağı ve hadis olup olmadığı konusundaki detaylar şöyledir:
1. Arapça Aslı ve Yaygın İfadesi
Bu sözün kaynaklardaki orijinal Arapça ifadesi şöyledir:
"İnde zikri’s-sâlihîn tenzilü’r-rahme" (عِنْدَ ذِكْرِ الصَّالِحِينَ تَنْزِلُ الرَّحْمَةُ)
Anlamı: "Salih insanlar (Allah dostları/iyiler) anıldığı zaman rahmet iner."
2. Kaynağı Nedir? Hadis mi, Kelam-ı Kibar mı?
Bu söz hadis kitaplarında geçmekle birlikte, hadis âlimleri (muhaddisler) tarafından genellikle Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) ait bir sözden ziyade, büyük hadis âlimi Süfyan bin Uyeyne'nin (r.a.) sözü olarak kabul edilir.
Süfyan bin Uyeyne'ye Atfı: İmam Aclûnî, ünlü eseri Keşfü’l-Hafâ'da bu sözün Süfyan bin Uyeyne'ye ait olduğunu belirtir. İmam Nevevi de el-Ezkâr adlı eserinde bu sözü Süfyan bin Uyeyne'den nakletmiştir.
Hadis Olarak Rivayeti: Bu ifade, Deylemî'nin Müsnedü'l-Firdevs adlı eserinde Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) dayandırılan bir rivayet (merfu hadis) olarak da yer almaktadır. Ayrıca Ebu Nuaym'ın Hilyetü'l-Evliya eserinde de geçer.
Özetle: Âlimlerin çoğunluğu, bu ifadenin manasının kesinlikle doğru olduğunu, ancak senet (ravi zinciri) açısından Peygamber Efendimiz'den (s.a.v.) ziyade, Tabiin dönemi âlimlerinden Süfyan bin Uyeyne'ye dayandığını (mevkuf veya maktu haber) ifade ederler.
3. Kaynak Eserler Listesi
Araştırmak isterseniz bu sözün geçtiği temel kaynaklar şunlardır:
Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ, 2/70 (Hadis No: 1772).
Deylemî, Müsnedü’l-Firdevs, 3/94 (Hadis No: 4266).
Ebu Nuaym, Hilyetü’l-Evliya, 7/285.
İmam Gazali, İhya-u Ulumi'd-Din (Burada da bu manada nakiller mevcuttur).
Bu sözün manası İslam alimlerince sahih (doğru) kabul edilmiştir; çünkü iyi insanları anmak, insana Allah'ı hatırlatır, tevbe etmeye ve iyi amel işlemeye teşvik eder. Bu vesileyle de Allah'ın rahmeti o meclise iner.
(hadis-i şerif)
Zira
“Dikkat edin! Size en hayırlınızı bildireyim mi?” diye sordu.
Ashâb-ı kirâm:
“–Evet bildiriniz ey Allah’ın Rasûlü!” dediler.
Peygamber (s.a.v) Efendimiz:
“–Sizin en hayırlılarınız, görüldükleri zaman Allah’ı hatırlatan kimselerdir!” buyurdu. (Ahmed, VI, 409; İbn-i Mâce, Zühd, 4; Beyhakî, Şuab, XIII, 445/10596)
Başka bir gün ashâb-ı kirâm:
“–Allah’ın velî kulları kimlerdir?” diye sorduklarında, Allah Rasûlü (s.a.v):
“Onlar, yüzlerine bakıldığında Allah Teâlâ’yı hatırlatan kimselerdir!” buyurdu. (Heysemî, X, 78; İbn-i Mâce, Zühd, 4)
--------------------
Günaydın! Sabahınız hayırlı olsun.
Sorduğunuz ifade, İslam literatüründe oldukça meşhurdur ve genellikle "Salihler anıldığı zaman rahmet iner" şeklinde bilinir. Bu sözün kaynağı ve hadis olup olmadığı konusundaki detaylar şöyledir:
1. Arapça Aslı ve Yaygın İfadesi
Bu sözün kaynaklardaki orijinal Arapça ifadesi şöyledir:
"İnde zikri’s-sâlihîn tenzilü’r-rahme" (عِنْدَ ذِكْرِ الصَّالِحِينَ تَنْزِلُ الرَّحْمَةُ)
Anlamı: "Salih insanlar (Allah dostları/iyiler) anıldığı zaman rahmet iner."
2. Kaynağı Nedir? Hadis mi, Kelam-ı Kibar mı?
Bu söz hadis kitaplarında geçmekle birlikte, hadis âlimleri (muhaddisler) tarafından genellikle Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) ait bir sözden ziyade, büyük hadis âlimi Süfyan bin Uyeyne'nin (r.a.) sözü olarak kabul edilir.
Süfyan bin Uyeyne'ye Atfı: İmam Aclûnî, ünlü eseri Keşfü’l-Hafâ'da bu sözün Süfyan bin Uyeyne'ye ait olduğunu belirtir. İmam Nevevi de el-Ezkâr adlı eserinde bu sözü Süfyan bin Uyeyne'den nakletmiştir.
Hadis Olarak Rivayeti: Bu ifade, Deylemî'nin Müsnedü'l-Firdevs adlı eserinde Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) dayandırılan bir rivayet (merfu hadis) olarak da yer almaktadır. Ayrıca Ebu Nuaym'ın Hilyetü'l-Evliya eserinde de geçer.
Özetle: Âlimlerin çoğunluğu, bu ifadenin manasının kesinlikle doğru olduğunu, ancak senet (ravi zinciri) açısından Peygamber Efendimiz'den (s.a.v.) ziyade, Tabiin dönemi âlimlerinden Süfyan bin Uyeyne'ye dayandığını (mevkuf veya maktu haber) ifade ederler.
3. Kaynak Eserler Listesi
Araştırmak isterseniz bu sözün geçtiği temel kaynaklar şunlardır:
Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ, 2/70 (Hadis No: 1772).
Deylemî, Müsnedü’l-Firdevs, 3/94 (Hadis No: 4266).
Ebu Nuaym, Hilyetü’l-Evliya, 7/285.
İmam Gazali, İhya-u Ulumi'd-Din (Burada da bu manada nakiller mevcuttur).
Bu sözün manası İslam alimlerince sahih (doğru) kabul edilmiştir; çünkü iyi insanları anmak, insana Allah'ı hatırlatır, tevbe etmeye ve iyi amel işlemeye teşvik eder. Bu vesileyle de Allah'ın rahmeti o meclise iner.
